គម្រោង CABIN បានចូលរួមផ្តល់ចំណេះដឹងបច្ចេកទេសអំពីការគ្រប់គ្រងចំបើងស្រូវប្រកបដោយនិរន្តរភាព សម្រាប់ការសិក្សាថ្មីមួយស្តីពីផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ច និងបរិស្ថាននៃការគ្រប់គ្រងចំបើងស្រូវនៅប្រទេសហ្វីលីពីន។

ចំបើងស្រូវមានទំហំធំ និងពិបាកក្នុងការរៀបចំអំឡុងពេលត្រៀមដី ដូច្នេះកសិករជាច្រើននៅតែដុតវានៅលើវាលស្រែ ដែលបញ្ចេញសារធាតុបំពុលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងសុខភាពមនុស្ស។ ការស្វែងរកជម្រើសល្អប្រសើរជាងនេះគឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការផលិតស្រូវប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងឆ្លាតវៃចំពោះអាកាសធាតុ។

ដោយផ្អែកលើការស្ទង់មតិកសិករនៅខេត្តផលិតស្រូវសំខាន់ចំនួនប្រាំមួយក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ការសិក្សាបានប៉ាន់ប្រមាណទិន្នផលចំបើងស្រូវមធ្យម 2.5 តោនក្នុងមួយហិកតា ឬប្រហែល 18 លានតោនទូទាំងប្រទេស។ ការអនុវត្តមានភាពខុសគ្នាតាមខេត្ត ហើយកសិករជាច្រើនប្រើវិធីសាស្ត្រច្រើនជាងមួយ៖ បញ្ចូលចំបើងទៅក្នុងដី៖ 67% (ពេញនិយមបំផុត); ដុតនៅលើវាលស្រែ៖ 25% (ទាបបំផុតនៅ Ilocos Norte និងខ្ពស់បំផុតនៅ Bukidnon); ប្រើជាចំណីសត្វ៖ 15%; ធ្វើជីកំប៉ុស គ្របដី និងផលិតផ្សិត៖ ប្រហែល 10%

លទ្ធផលបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងច្បាស់ពីការដុតចំបើង ដែលទំនងជាបណ្តាលមកពីការយល់ដឹងកាន់តែខ្ពស់របស់កសិករអំពីហានិភ័យដល់សុខភាព និងបរិស្ថាន និងតម្លៃកើនឡើងនៃចំបើងសម្រាប់អាហារ និងចំណីសត្វ។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះបានបង្កើនផលចំណេញថាមពលសុទ្ធ កាត់បន្ថយការបំពុលខ្យល់ និងបន្ថែមតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចដល់ចំបើងស្រូវ។

អានអត្ថបទពេញ៖ https://www.nature.com/articles/s41598-026-64179-3