ຮັບຟັງສຽງຂອງແມ່ຍິງ ແລະ ຜູ້ຊາຍ: CABIN ສົ່ງເສີມກະສິກຳແມ່ນຢຳທີ່ຄຳນຶງເຖິງຄວາມເທົ່າທຽມທາງເພດໃນນະຄອນເກີນເທີ (Can Tho)

ໂດຍການເຂົ້າໃຈວ່າໃຜເປັນຜູ້ເຮັດວຽກໃນແປງນາ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ຕັດສິນໃຈ, IRRI ກຳລັງອອກແບບແນວທາງການຈັດການທາດອາຫານແບບແມ່ນຢຳ (Precision Nutrient Management: PNM) ທີ່ເໝາະສົມກັບທຸກຄອບຄົວຜູ້ປູກເຂົ້າ.

ໃນວັນທີ 18 ສິງຫາ, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຫຼາຍກວ່າ 70 ຄົນ, ລວມທັງຊາວນາແມ່ຍິງ ແລະ ຜູ້ຊາຍ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານ ແລະ ຜູ້ແທນຈາກໜ່ວຍງານຕ່າງໆ, ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການຝຶກອົບຮົມກ່ຽວກັບການຈັດການທາດອາຫານແບບແມ່ນຢຳ (PNM) ທີ່ຄຳນຶງເຖິງຄວາມເທົ່າທຽມທາງເພດ ທີ່ສະຫະກອນ Kien Thanh ໃນຕາແສງ Vi Thanh 1, ນະຄອນ Can Tho. ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກໂຄງການ CABIN, ກິດຈະກຳນີ້ຈັດຂຶ້ນໂດຍ International Rice Research Institute (IRRI), International Potato Center (CIP) ແລະ ກົມກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມນະຄອນ Can Tho ພາຍໃຕ້ໂຄງການ One Million Hectare High-Quality, Low-Emission Rice Program ຂອງຫວຽດນາມ.

ເທັກໂນໂລຢີທີ່ສອດຄ່ອງກັບຊີວິດຈິງຂອງການເຮັດນາ

PNM ມີເປົ້າໝາຍໃນການໃສ່ປຸ໋ຍທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໃນເວລາທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໃນປະລິມານທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໃນບ່ອນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ດ້ວຍວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງ. ວິທີການນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຊາວນາໃຊ້ປັດໄຈການຜະລິດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ພ້ອມກັບສະໜັບສະໜູນການຜະລິດເຂົ້າທີ່ປ່ອຍກາສເຮືອນແກ້ວຕ່ຳ. ແຕ່ IRRI ແລະ CIP ຕະໜັກວ່າ ແມ່ນແຕ່ແນວທາງດ້ານເຕັກນິກທີ່ດີທີ່ສຸດກໍຈະຖືກນຳໄປໃຊ້ຢ່າງແພຫຼາຍໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ແທ້ຈິງຂອງຊາວນາ. ດັ່ງນັ້ນ ການຝຶກອົບຮົມຈຶ່ງຈັດຂຶ້ນໂດຍກົງທີ່ສະຫະກອນ, ໂດຍໃຫ້ແມ່ຍິງ ແລະ ຜູ້ຊາຍສົນທະນາແຍກກຸ່ມກັນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງມາແບ່ງປັນຄວາມຄິດເຫັນຮ່ວມກັນ.

ໃຜເປັນຜູ້ເຮັດວຽກ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ຕັດສິນໃຈ?

ຊາວນາໄດ້ຈັດທຳແຜນຜັງຂັ້ນຕອນການຜະລິດໃນແຕ່ລະຂັ້ນ, ຕັ້ງແຕ່ການຫວ່ານ, ການໃສ່ປຸ໋ຍ, ການຊົນລະປະທານ, ການກຳຈັດຫຍ້າ ໄປຈົນເຖິງການຕິດຕາມສັດຕູພືດ, ການເກັບກ່ຽວ ແລະ ການຈັດການເຟືອງ, ພ້ອມທັງລະບຸວ່າໃຜເປັນຜູ້ດຳເນີນງານແຕ່ລະຢ່າງ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ຕັດສິນໃຈ. ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ PNM ເພາະການຕັດສິນໃຈເກືອບກັບການໃສ່ປຸ໋ຍມັກກ່ຽວຂ້ອງກັບສະມາຊິກຫຼາຍຄົນໃນຄອບຄົວ. ການເຂົ້າເຖິງພຽງແຕ່ “ຕົວແທນຄອບຄົວ” ອາດຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບວິທີການຕັດສິນໃຈທີ່ແທ້ຈິງ.

ຊາວນາແມ່ຍິງຄົນໜຶ່ງກ່າວວ່າ ນາງຮູ້ສຶກຍິນດີຫຼາຍທີ່ໄດ້ຮັບເຊີນເຂົ້າຮ່ວມດ້ວຍຕົນເອງເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ເຖິງແມ່ນວ່ານາງເຮັດວຽກໃນແປງນາ ແລະ ຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບລາຍຈ່າຍຂອງການຜະລິດຮ່ວມກັບຜົວ, ແຕ່ການຝຶກອົບຮົມໃນອະດີດມັກເຊີນສະເພາະຫົວໜ້າຄອບຄົວ ດັ່ງນັ້ນຜົວຂອງນາງເປັນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ໃນຂະນະທີ່ນາງມີໂອກາດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນໂດຍກົງໜ້ອຍຫຼາຍ.

ຜົນການສຳຫຼວດພາກສະໜາມຂອງ IRRI ສະໜັບສະໜູນຂໍ້ສັງເກດນີ້. ຈຳນວນແມ່ຍິງທີ່ເຮັດວຽກໃນແປງນາ ຫຼື ຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການປູກເຂົ້າດ້ວຍຕົນເອງມີໜ້ອຍກວ່າຜູ້ຊາຍ, ແຕ່ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງແມ່ຍິງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຊັດເຈນໃນການຕັດສິນໃຈຮ່ວມກັນກ່ຽວກັບການເລືອກແນວພັນ ແລະ ປຸ໋ຍ. ເປັນທີ່ນ່າສັງເກດວ່າ ແມ່ຍິງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງການເງິນຂອງຄອບຄົວໃນປະມານ 80% ຂອງກໍລະນີ.

ສອບຖາມວ່າຊາວນາຕ້ອງການຫຍັງແທ້ໆ

ແທນທີ່ຈະສັນນິຖານວ່າຮູບແບບການຝຶກອົບຮົມພຽງແບບດຽວຈະເໝາະກັບທຸກຄົນ, ໂຄງການໄດ້ສອບຖາມຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໂດຍກົງວ່າພວກເຂົາຕ້ອງການຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບ PNM ແນວໃດ. ຊາວນາໄດ້ສະທ້ອນຄວາມກັງວົນກ່ຽວກັບລາຄາປຸ໋ຍ, ແຮງງານ ແລະ ເວລາ, ສະພາບອາກາດ, ສັດຕູພືດ, ລາຄາເຂົ້າ ແລະ ຄຸນນະພາບດິນ, ລວມທັງຕົ້ນທຶນ, ຄວາມສະດວກໃນການນຳໃຊ້ ແລະ ຄວາມສ່ຽງດ້ານຜົນຜະລິດຈາກການປ່ຽນແປງວິທີການປະຕິບັດປັດຈຸບັນ. ການສົນທະນາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ປ່ຽນຈຸດສຸມຈາກ “ພວກເຮົາຄວນສອນຫຍັງໃຫ້ຊາວນາ?” ໄປສູ່ “ຊາວນາຕ້ອງການຫຍັງແທ້ໆ ແລະ ພວກເຮົາຈະສະໜັບສະໜູນພວກເຂົາໄດ້ດີທີ່ສຸດແນວໃດ?”

ການມີສ່ວນຮ່ວມເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນການນຳໄປໃຊ້

ສຳລັບເຂດສາມຫຼ່ຽມປາກແມ່ນ້ຳໂຂງ, ການຜະສານວິທະຍາສາດ ແລະ ເທັກໂນໂລຢີເຂົ້າກັບຄວາມເທົ່າທຽມທາງເພດ ນຳສະເໜີເສັ້ນທາງທີ່ເປັນຮູບທຳແລະນຳໄປປະຕິບັດໄດ້. ເທັກໂນໂລຢີຈະສ້າງການປ່ຽນແປງໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອມັນເຂົ້າເຖິງຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຖືກເລືອກ ແລະ ນຳໄປໃຊ້ໂດຍຄອບຄົວທັງໝົດ. ດ້ວຍການຮັບຟັງທັງແມ່ຍິງ ແລະ ຜູ້ຊາຍ, ການຝຶກອົບຮົມທີ່ Kien Thanh ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ກະສິກຳແບບແມ່ນຢຳມີຄວາມເປັນພາກປະຕິບັດຫຼາຍຂຶ້ນ, ເຂົ້າເຖິງໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ພ້ອມສຳລັບການຂະຫຍາຍຜົນໃນອະນາຄົດ.